[A] – Według wydania XXIII opracował do druku, poprzedził wstępem i zaopatrzył w słowniczek Jan Kalkowski
KAW, Warszawa 1985, oprawa miękka, stan db, ISBN 83-03-01156-1
cena 40,00 pln
365 obiadów Lucyny Ćwierczakiewiczowej to skarbnica tradycyjnych przepisów. Lucyna Ćwierczakiewiczowa (1829-1901), autorka książek kucharskich i poradników, sprzedawała książki z większym powodzeniem niż Sienkiewicz „Potop” czy Prus „Faraona”. Nakłady przekraczały 100 tysięcy egzemplarzy, co na ówczesne czasy było liczbą gigantyczną. „365 obiadów” to najsłynniejsza książka Lucyny Ćwierczakiewiczowej.
Lucyna Ćwierczakiewiczowa to niepospolita postać Warszawy końca XIX w. Nie tylko wydawała bardzo popularne książki kucharskie i poradniki, ale z powodu stylu bycia, nowoczesnych poglądów i odwagi w ich publicznym wyrażaniu była powszechnie znana, znajdując nawet miejsce w ówczesnej literaturze (Barbara Kossak, Włodzimierz Zagórski, w XX stuleciu Julian Tuwim).
Jej talent kulinarny, a także literacki (przez wiele lat pisywała do pism: „Bluszcz” (popularne pismo dla kobiet) i „Kurier Warszawski”) były powszechnie znane. Tempo współczesnego życia i codzienny stres zmuszają ludzi do poszukiwania różnych form relaksu. Książka Lucyny Ćwierczakiewiczowej zaprasza do relaksowania się w kuchni przy przygotowywaniu pysznych domowych obiadów.
[A/M] – CZSR – Wydawnictwo Spółdzielcze, Warszawa 1984, wydanie III, seria: Biblioteczka Ośrodka „Nowoczesna Gospodyni”, oprawa miękka, stan db, ISBN 83-209-0370-X
[A/M] – Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1986, wydanie IV, oprawa miękka, stan db, ISBN 83-223-1712-3
cena 15,00 pln
„Książka kucharska? Oczywiście że kucharska, tyle że nieco odmienna, bo ujęta w formę gawędy, w której przeplatają się typowo polskie przepisy kucharskie oraz – szkicowo zarysowana – historia polskiego obyczaju kulinarnego. O kuchni staropolskiej pisze i mówi się wiele. Jedni ganią w niej nie znającą miary rozrzutność oraz nadmiar trunków, inni zaś wielbią jej niewątpliwe uroki: swojskość, prostotę i dostatek. Bywało różnie – ale kuchnia staropolska to nie tylko i nie wyłącznie kuchnia magnacka, pochłaniająca całe fortuny, lubująca się w przepychu i budząca zdumienie ilością składających się na ucztę dań. Na tę prawdziwą kuchnię staropolską złożyły się trzy „kulinarne wątki”: chłopski, mieszczański i szlachecki. W ciągu minionych wieków bądź zbliżały się one do siebie, bądź oddalały, aż wreszcie splotły się w jeden, zróżnicowany i bogaty, obejmujące wszystkie elementy polskiego „stylu kulinarnego”. [Ze wstępu]
Książki używane, płyty, pocztówki i przedmioty kolekcjonerskie
Ta strona używa plków cookies, które są potrzebne do poprawnego działania serwisu oraz wykorzystywane w celach statystycznych. Więcej informacji uzyskasz w menu POMOC Twojej przeglądarki.